memorios

Portfolyo
için
tıklayın

Çelik At

gaz açmadan rüzgarı hissedemezsin !
bırak, rüzgar vursun yüzüne ve dalgalansın saçların uçsuz bucaksız çöllerde
avazın çıktığı kadar bağır ve özgürlüğü çek çekebildiğince içine
soluklanmak için durduğunda bir zeytin ağacının altında,
bir dal parçası kopar ve sarıl sevdiğine,
hep mutlu olmayı dile, hep sınırlarda yaşamayı,
hiç dönmemeyi şehrin o dumanlı kalabalığına,
bir balıkçı barınağı, biraz mavi,
yitip giden her hayatın inadına yaşa bu dünyayı ve yine hiç dönmemeyi dile şehrin dumanlı kalabalığına
hiç bir zaman rüzgarsız kalma bu hayatta,
hep kendi rüzgarların olsun o gizli sandığında ve derinine sakla asil atlı şovalyeni.

Fotoğraf hayatına yeni başlamış bir çırak olarak; saygı değer ustalarımın her anlamda yapıcı eleştirilerine arz olunur,

Saygılarımla...