| Açıklama : |
Büyük hayaller isterken o'nun için, fazla mı küçültüyoruz dünyasını... Görmesinden çok mu korkuyoruz öfkelerini heybelerinden, ve gözlerinden hiç çıkarmayan insanları...
Korumak için kafeste yaşaması mı yoksa nefes almalı diyerek kaldırım taşlarına bile işlemiş kirlenmişliğimi tercih etmeli insan...
Çocukluğunu, gerçekten bir çocuk gibi yaşamak zor artık ülkemde... Telaşlar içinde büyüyorlar, sizin korkularınızla şekilleniyorlar, paranın hayatın en büyük gerçeği olduğuna inanmak zorunda kalıyorlar... Oysa ki sadece istedikleri bir kaç oyuncak yorulduklarında da ekmek üstü çikolata...
Bilinçli anne baba olunmalı derken fazla mı mekanik düşünmeye başlıyor insan,göz hizasına inip konuşmak için gerçektende dizlerde derman mı kalmıyor, düştüğünde tedavi yöntemlerinin içinde sıcacık bir sarılmayı düşünemeyecek kadar zihinler çok mu meşgul, onların hayal dünyasındaki süper kahraman olamayacak kadar fazla mı gerçekçi yaşanıyor...
O'nun için çalışırken, O'nun için yaşamayı unutuyor mu insan...
|